نگرش به منابع انسانی

ما اگر بخواهیم به توسعه عمومی کشور نگاه کنیم، مسئله اصلی توسعه مخصوص مناطق محروم و فعال کردن معادن در این مناطق است. ما سعی می‌کنیم تا جایی که امکان دارد از نیروهای بومی استفاده کنیم ولی لازمه آن این است این افراد از حداقل دانش این صنعت بهره­‌مند باشند. به همین منظور برنامه تعامل با نیروهای محلی در رابطه با اشتغال در دستور کار قرار داشته و برای آموزش افراد بومی، مجموعه ما مباحث آموزشی متفاوتی را از آموزش‌­های خیلی ساده گرفته تا مباحث تخصصی‌تر مدنظر قرار داده است. برای این امر از قوی­‌ترین و متخصص‌­ترین نت کشور استفاده شده و ساعت­‌ها آموزش در زمینه فعالیت آن­ها آماده شده که حداقل 2 سال زمان برای گذراندن این دوره­‌ها و فراگیری کل موضوعات مورد نیاز است. در سال 98 بخش عمده‌­ای از این آموزش­‌ها شروع شده و هنوز هم ادامه دارد.

نگاه مجموعه به امور آموزشی نیروی انسانی بسیار بالا بوده و باتوجه به این امر نظام مدیریت عملکردی را پایه­‌گذاری کردیم که در آن افراد می‌­توانند مهارت و توانمندی­‌های خودشان را ارائه و ارتقا بدهند و این دو عامل در کنار هم می­‌توانند به رشد نیروی انسانی بسیار کمک کند. مجموعه راهبر فرآیند آریا با چشم‌انداز توسعه پایدار و توسعه ملی ایران در نظر دارد که تأمین نیروهای کاری مجموعه­‌های بهره‌­برداری و معادن خود را از نیروهای بومی درون منطقه‌­ای صورت دهد. این موضوع به 3 دلیل بنیادی وابسته است که بر این مبنا این الویت­‌گذاری منافع بیشتری را برای تمامی ذینفعان علی­‌الخصوص مردم منطقه و کشور در بر خواهد داشت، دلایلی بنیادی این تصمیم به شرح زیر است:

1. الویت­‌های اشتغالی زمانی که با نیروی‌­های بومی صورت می‌­پذیرد، می­‌تواند نقش به­‌سزایی را هم در راستای اجرای مسئولیت اجتماعی و هم در راستای توسعه منطقه داشته باشد. این موضوع با سرازیری مالی در منطقه موجب توسعه منطقه­‌ای شده و علاوه بر توسعه فردی مردم منطقه باعث افزایش رفاه منطقه‌­ای نیز می­‌گردد که در بند ششم مسئولیت اجتماعی به صراحت به توسعه محیط محل اقدامات اشاره شده است.

2. هزینه­‌های اجتماعی ناشی از کوچ و دعوت قومیت­‌های دیگر به مناطق باعث تخلیط فرهنگی شده و می‌­تواند بافت اجتماعی مناطق را تغییر داده و ارزش‌­های قومیتی و منطقه­‌ای را دست­خوش تغییر سازد که در غالب موارد اثر اجتماعی آن شاید مطلوب نباشد و نتواند رشد لازم را صورت دهد.

3. اشتغال نیروهای محلی باعث کاهش هزینه‌­های پایه­‌ای در منطقه بدون توسعه زیرساختی مضاعف برای اسکان است که هم هزینه‌­های استانی را کاهش می‌­دهد و هم سبب رفاه بیشتر منطقه و علاقه­‌مندی بیشتر مردم به حفظ و توسعه مجموعه صنعتی می­‌شود.

دکمه بازگشت به بالا